BrotherTill werkt mee aan de grootschalige muziektheaterproductie Ut Liwwadder Bieroproer fan 1487 van BUOG. Voor deze locatievoorstelling in de historische binnenstad van Leeuwarden verzorgt Mathijs van Til de muzikale leiding en compositie, in samenwerking met muzikant Moonloops. Daarnaast coördineert hij het koor binnen de productie.
De voorstelling brengt een bloedige gebeurtenis uit de Friese geschiedenis tot leven: het Bieroproer van 1487. Tegelijkertijd trekt BUOG een eigentijdse parallel met de huidige binnenstad, waarin lokale winkels steeds meer onder druk staan door online winkels en pakketdiensten. Theater, muziek, zang, dans én bier komen samen in een actuele voorstelling met een kritische ondertoon.
Het publiek wordt onderdeel van de ervaring. De voorstelling tart verspreid door verschillende winkels in de binnenstad, inclusief bierproeverij, waarna bezoekers zich richting De Kelders begeven voor het grootschalige theaterspektakel aan het water. Met meer dan 100 deelnemers en tien voorstellingen voor telkens honderden bezoekers groeit Ut Liwwadder Bieroproer uit tot een indrukwekkende culturele productie in het hart van Leeuwarden.
Muziek speelt een centrale rol binnen de voorstelling. Volgens recensies vormen de live uitgevoerde en krachtig gezongen nummers een van de sterkste onderdelen van het spektakel. De combinatie van koorzang, live performance en locatie-theater zorgt voor een meeslepende sfeer waarin geschiedenis en actualiteit samenkomen.
(Beelden: Ilva Stoelwinder)
Hoe het drinken van een biertje kan leiden tot het opgeven van stedelijke onafhankelijkheid. Dat is het onwaarschijnlijke, maar waargebeurde verhaal van het Leeuwarder Bieroproer in 1487. Logisch dat Kees Botman en Pieter Stellingwerf van het Leeuwarder BUOG (Bedenkers en Uitvoerders van Ongewone Gebeurtenissen) hier materiaal in zagen voor een spektakelvoorstelling.
Eerder maakten ze bijvoorbeeld Jumpin’ Jack op het TT Circuit in Assen, waarin ronkende motoren een hoofdrol speelden, en lieten ze zich voor de voorstelling Woeste Gronden inspireren door het wonderlijke verhaal uit 1965 waarin een 48 meter hoge boortoren bij het Drentse Coevorden door de aarde werd verzwolgen.
Voor Ut Liwwadder Bieroproer Fan 1487 streek BUOG neer op de kade van Kelders in de binnenstad van Leeuwarden. Dat is onder normale omstandigheden een druk winkelgebied, dus bepaald geen voor de hand liggende plek voor een groots opgezette voorstelling met tientallen spelers. Aan de overzijde van het water, op Over de Kelders, wordt elke dag een tribune voor 400 bezoekers opgebouwd én afgebroken.
Om de middenstand te paaien is de hulp ingeroepen van burgemeester Sybrand van Haersma Buma die via een videoboodschap de bezoekers oproept toch vooral lokale producten te kopen. Die boodschap klinkt in de verschillende winkels waar het publiek voor aanvang, in groepen verdeeld, wordt opgevangen. Om vervolgens als ‘pakketje’ afgeleverd te worden op de voorstellingslocatie.
Dat ‘Koop lokaal’ is de verbindende schakel tussen het toen en het nu. Want de directe aanleiding voor de opstand van 1487 was, geloof het of niet, het drinken van een biertje dat niet in Leeuwarden was gebrouwen. Dat mocht niet. Protectionisme avant la lettre. Eigen bier eerst! Gevolg: een heuse, jaren durende handelsoorlog, die uiteindelijk leidde tot het opgeven van de Friese onafhankelijkheid.
Er was echter een goede reden voor de overtreding van het verbod: het Leeuwarder bier was niet te zuipen. Als grondstof werd het brakke water van de zee of het water uit de grachten (waar de drollen in dreven) gebruikt en dat kon natuurlijk nooit concurreren met het zuivere duinwater waarmee de Haarlemse brouwers werkten.
Voorbijgaand aan dit toch niet onbelangrijke feit creëren de makers een hedendaagse vijand: de webshop. Die historische parallel slaat natuurlijk nergens op, alsof niet elke zichzelf respecterende middenstander ondertussen een kekke website heeft.
Omdat er op de achtergrond van het historische conflict ook nog allerlei andere belangen een rol spelen en de makers die ook willen duiden, is de voorstelling opgebouwd rond een talkshow. Op de lage wal is een studio ingericht waar een aantal dr. Clavans de re-enactments boven hen van commentaar voorzien.
Deze ingewikkelde constructie zorgt ervoor dat de voorstelling maar niet op stoom wil komen. Het verhaal is flinterdun en inhoudelijk nogal discutabel en de talkshowparodie is veel te voor de hand liggend. Het spektakel zou moeten komen van de scènes op de kade maar door het gezeul met een aantal grote objecten missen die het vereiste tempo.
Gelukkig is er nog de muziek. In een aantal schitterend gezongen liedjes laat vooral Inez Timmer horen wat een geweldige zangeres ze is. Daarbij wordt ze overtuigend begeleid door het koor Hit the Floor. Een geslaagde schuimkraag op een matig getapt pilsje.
